شرح هجران و عید قربان

چسان سازم بیان یا رب غم جانکاه هجرانش

مبادا هیچ کس چون من به داغ و درد حرمانش

دل بیچاره ام گم شد به دنبالش همی گردم

گمان افتاده اندر لابلای زلف پیچانش

اجل منت پذیرم از تو گر مهلت دهی برمن

که تا هنگام مردن سر نهم بر روی دامانش

ز بستر می روم رقصان به سوی روضه ی رضوان

اگر در وقت جان دادن فتد چشمم به چشمانش

فشانم جان خود در مقدم باد صبا از شوق

اگر آرد نسیمی از شمیم عطر زلفانش

کسی کو منکر عشق است و سوز و ساز وحالاتش

چه سان در جمع مخلوقات عالم گفت انسانش

به روز عید قربان گر متاعی نیست فاضل را

اگر جانان پذیرد می کنم جان را به قربانش