سخن خوش است به کیفیتی ادا کردن
که معنی آب نگردد ز شــــرم عریانی
از نظرگاه شاعران و ادبیات شناسان مطرح دیروز و امروز نخستین شرط سرایش شعر به معنی دقیق آن قابلیت فوق العاده شمروده می شود. بعلاوه، قابلیت های دیگری هم وجود دارد که در کلیت عبارتنداز دانش ادبی، بینش هنری و مطالعهء آثار منظوم و منثور اقطاب ادبیات قلمروهای زبان فارسی دری . تا آنجا که ذهن شاعر به تصاویر، شیوه و سیاق کلام شان مانوس شود.
اشاره- ادبیات شناس با قوتی که چند سال پیش وفات کرد همهء شاخص های شعر خوب را شمرده ارشاد نموده که شعرخوب دارای کیفیاتی است که دردمندان بیدار دل آن را احساس می کنند اما نمی توانند آن کیفیت و حالت را به وسیلهء کلمات به ذهن دیگران انتقال بدهند. تاجایی که من میدانم نخستین عارف و شاعر بزرگ استثنایی حضرت مولاناست که برای بیان همان حالت عبارت مناسبی نیافته آن را به "آن" عبارت کرده است، و بعد از مولانا حافظ همان حالت را به "آن" عبارت کرده است و توجه شما را به ابیات حافظ معطوف میدارم :
شاهد آن است که مویی و میانی دارد
بنده طلعت آنیم که "آنی" دارد
خوبی همین کرشمه و ناز و خرام نیست
بسیار خوبی هاست بتان را که نام نیست
چه مستی ست ندانم که رو بما آورد
که بود ساقی و این باده از کجا آورد
حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت
آری به اتفاق جهان، میتوان گرفت
"آنی" که با تو هست به حور بهشت نیست
جانا به پاس خاطر آن می پرستمت
مطلب اصلی اینکه؛ گزیده ای از شعر های جناب سیدکاظم فاضل که زیر عنوان "شگوفه های خزانی" ترتیب و تدوین شده را خواندم که در حد خودش پخته گی های دارد. باید گفت که شعر هر شاعری زادهء شرایط اجتماعی، سیاسی و فرهنگی، زمان و مکانی ست که شاعر در آن فضا و هوا زندگی می کند، و با حواس و عاطفهء مشتعلی که دارد متاثرات آفاقی و انفسی خود را به وسیلهء کلام منظوم که تاثیرات اش در دل و دماغ انسانی که دارای حواس سالم و ذوق سلیم باشد نسبت به کلام منثور قوی و نافذ است. با بیان و پرداخت شاعرانه به اجتماع عرضه میدارد.
سروده های جناب فاضل نمایانگر درد عمیق عمومی و دانش و بینش وی میباشد. من اقبال چاپ این گزیده را به شاعر گرامی مبارکباد میگویم و قوت گرمروی را درین عرصه از خدا(ج) برایش استدعا میکنم.