معشوق دل آزار

جز جور و جفا زان بت عیار نبینم

جز فتنه از آن نرگس خمار نبینم

در نرگس و در غنچه ی صد برگ و گل سرخ

جز چشم و لب و چهره دلدار نبینم

در مسجد و در بتکده و دیر و کلیسا

جز بارقه ی هیبت دیدار نبینم

هر سو که نظر باز کنم روی تو بینم

یارند همه، جلوه ی اغیار نبینم

در سوزش پروانه و نالیدن بلبل

جز جذبه ی معشوق دل آزار نبینم

بسمل صفت اندر قدمت جان دهم اما

جز خنده از آن لعل شکر بار نبینم

سایل به درت پادشه ی هر دو جهان است

جز کوی تو منزل گه ی ابرار نبینم

تسلیم رضایش به ره عشق الستم

من آتش نمرود و سر دار نبینم

جمعی ز زر و زور بود بی خود و مدهش

در شهر یکی آدم هوشیار نبینم