ناز و نیاز

صد بار راندی باز به دیدارت آمدم

صد جان به کف گرفته خریدارت آمدم

صد ناز کردی، رُخ ننمودی به صد غرور

باز از ره نیاز طلبکارت آمدم

در، بر رخم ببستی که دیگر نه بینمت

صد بار هم به سایه ی دیوارت آمدم

با خال و زلف دانه فشاندی و دام و من

بر شوق دانه باز گرفتارت آمدم

ای غنچه ی که عزم شکفتن نموده یی

از پرده شو برون که به دیدارت آمدم

گر لب ببندی غنچه شود، ور بخندی گل

در هر دو حال دیدن گلزارت آمدم