امتحان

مهی دارم که صد خورشید در دامن عیان دارد

قیامت از قد و بالای او آتش به جان دارد

سرا پایش چو گل غرق لطافت لیک صد افسوس

به من از راه طنازی دل نا مهربان دارد

خداوندم ز آسیب خزانش در امان دارد

گلی را کو هزاران غنچه در لب ها نهان دارد

من از شمشیر ابرو در هراس، او از صف مژگان

خدنک دیگری بهر دل من در کمان دارد

دل و دینم ربود و جان نثار مقدمش کردم

چه بی رحم است جانانم که بازم امتحان دارد

من از آن هفت خوان عشق راه عافیت جویم

به هر منزل چو رستم صد هزاران پهلوان دارد

لب لعل عقیقی را مکیدم با هزار افسون

که صدها طعنه بر خضر و حیات جاویدان دارد

بیا از راه یاری ناله هایم را دمی بشنو

که "فاضل" از جفاهایت چه رنگین داستان دارد