جامه دریدن

اشک ام و در قدم ات عزم چکیدن دارم

بسمل ام ناله و فریاد و تپیدن دارم

سینه از آه و فغان پاره اگر نتوانم

سر سودا زده ی جامه دریدن دارم

تا رسم خدمت آن یار که آرام دل است

از جهان یکسره آهنگ جهیدن دارم

تو عقابی و به اقبال قدم بوسی تو

هم چو مورم که تمنای خزیدن دارم

رشته ی مهر و وفا پاره نمودی ای شوخ

این منم باز سر رشته تنیدن دارم

تیری از شصت رها گشته ی بی خود شده ام

به دل خصم تو مضمون خلیدن دارم

نفس مرده ی شمع ام که بلرزم از شوق

به قدم بوسی تو میل چمیدن دارم

تویی سر چشمه ای خورشید و من از راه طلب

ذره ام سوی تو سودای رسیدن دارم

مرغ دل لانه به سرو قد موزون بگرفت

تا دم مرگ کجا قصد پریدن دارم

لب لعلی که مکیده است مرا خون جگر

باخبر باش که آهنگ مکیدن دارم

بسر تربت فاضل گذر ای نفس مسیح!

ز دل خاک گل روی تو دیدن دارم