مدار عشق

نیت کردم ادا سازم نماز طاق ابرویت

بایستم عاشقانه پای قد سرو دلجویت

ز انوار جبینت سوره ی والشمس بر خوانم

گذارم از سر اخلاص رو بر مصحف رویت

نماز بیخودی بر سجده گاه شوق بگذارم

گر افسونی کند چشمان شور انگیز جادویت

وجودم ذره ذره بر مدار عشق می چرخد

چو بو آواره ام در پیچ و تاب عطر گیسویت

به تار و پود و جان و تن تو را خوانم تو را خواهم

مرا در رگ رگ جان جا گرفته سنبل مویت

مقام قرب را شایسته گردم من به لطف تو

نهم پای ارادت بر طواف کعبه ی کویت

تجلی کی کند نور خدا بیگانه را در دل

بسوزم، محو گردم تا شوم آیینه ی رویت

نماز بی خودی از سهو و نسیان بر حذر نبود

به چشم لطف بر من بین ز جان هستم دعاگویت

ز بعد مردنم بهر نماز آ از سر شفقت

منم صید به خون غلتیده ی تیغ دو ابرویت