کفن کش

دیار با صفای من، بهشت خوش نمای من

ز رنج تو بلند شد، فغان من، نوای من

وقار آسیا تویی، شکوه آریا تویی

تو مهد عشق و معرفت، انیس و یار ما تویی

تو زادگاه مولوی، تو جایگاه بو علی

به تارک زمانه بین، مزار شیر حق "علی"

تو مهد علم پروری، تو مظهر دلاوری

زمانه فخر می کند به بلخ و کابل و هری

بگریم از برای تو، به درد بی دوای تو

به زخم بیشمار تو، به رنج و داغ های تو

نه کاوه یی، نه رستمی، نه یاوری، نه هم دمی

ز دست دشمنان تو، رسد غم از پی غمی

نه بیژنی، نه آرشی، نه شیر مرد سرکشی

به هر اداره بنگری نشسته یک کفن کشی

کمر به چور بسته است، لجام را گسسته است

چو گرگ در کمین میش چی بی حیا نشسته است

وزیر، مست و بی خیال، وکیل بیسواد و لال

رئیس نقشه می کشد، چگونه پر شود جُوال

وطن به قهقرا روان، ببین به گرگ گله بان

گر آش و کاسه این بود، زبون شویم هر زمان