زینت دفتر

گر جان رود ثنای توانگر نمی کنم

ور سر رود غلامی قیصر نمی کنم

از بندگی غیر خدا وارهیده ام

غیر از خدا پرستش دیگر نمی کنم

دل حقه ی غم است ز هجران روی دوست

عرضش به جز به محضر دلبر نمی کنم

همچون محک ممیز حق و بطالت ام

مس با زر عیار برابر نمی کنم

از جور روزگار ننالم به هیچ کس

این شکوه جز به حضرت داور نمی کنم

مرگ ار سراغ هستی من می کند بگو

فرمانبری شاه ستمگر نمی کنم

من دوستدار صلح و رفاه و عدالتم

جز این شعار زینت دفتر نمی کنم