رمز عشق

گفتم نگار من شو گفتا خیال باطل

گفتم که بسمل ام من گفتا کدام بسمل ؟

گفتم ز سوز عشقت مجنون به کوه و دشتم

گفتا که عشق بازی ناید به کار عاقل

گفتم غم تو دارم گفتا نگاه می دار

گفتم توان ندارم گفتا سپار بر دل

گفتم دلم به بند است در تار گیسوانت

گفتا که تار خام است از آن امید بگسل

گفتم که ضعف دل را گُلقند لب علاج است

گفتا که تلخی هجر زهریست چون هلاهل

گفتم به انتظارم در بستر غم عشق

گفتا گمان نشاید گردد مراد حاصل

گفتم چگونه یابم ره در دل چو سنگت

گفتا مباش یکدم از رمز عشق غافل

گفتم بگو خدا را یار تو کیست آخر

با ناز و خنده گفتا، دیوانه ایست فاضل