کعبه ی دل

چه خوش است نیمه شب ها به خدا نیاز کردن

ره زهد خشک بستن در گریه باز کردن

به گدایی در دوست ره بارگاه گرفتن

به چنین بهانه با او سر قصه ساز کردن

ز شرار و سوزش عشق به کویر درد و حرمان

لب تشنه پا برهنه سفر حجاز کردن

سر بنده گی به پایش ز ادب به خاک سودن

به حضور کعبه ی دل به رخش نماز کردن

به کدام مذهب است این ز غرور سرکش حسن

من از التجا بمیرم، تو و ناز ناز کردن

به فقیه شهر گفتم که اساس کفر این است

ز اصول طفره رفتن، سخن مجاز کردن