جنگ قدرت

دیشب به یاد شام غریبان گریستم

بر یاد اشک و آه یتیمان گریستم

بر مادران منتظر و داغ بر جگر

در انتظار نور دوچشمان گریستم

بر خانه های سوخته و منهدم ز جنگ

بر جسم پاره پاره طفلان گریستم

بر ضبحه های زار اسیران درد مند

بر وحشت و خشونت زندان گریستم

زین جنگ بی هدف که دهد خلق را به باد

زین طرح ها و نقشه ی شیطان گریستم

دیدم که بسته بود مدارس به هر کنار

پنهان نگشت اشک، نمایان گریستم

از مکتب و مدرس و تعلیم نبود نام

زین ضربه ها به پیکر عرفان گریستم

از دارو و طبیب و مداوا چه گویمت

بر زخمی و مراکز درمان گریستم

ویرانه های کابل بیچاره ی حزین

دیدم به چشم عقل چو باران گریستم

بر دختران نَو رَس محروم از پدر

بی سرنوشت و زار و پریشان گریستم

بر قطعه قطعه پیکر انسان بی گنه

بر کشته های موشک و هاوان گریستم

بر بسته اند کمر پی تخریب شهر خود

فاضل، من از جهالت انسان گریستم