درد وطن

این درد هیچ گاه به درمان نمی رسد

این رنج هم به نقطه ی پایان نمی رسد

این سرزمین ماست ولی نیست ملک ما

خرمن ز ماست و لیک به ما نان نمی رسد

هر خاتمی که زینت انگشت دیو گشت

بار دگر به دست سلیمان نمی رسد

صدها نهنگ حلقه زده دور قایقی

نوبت به موج و حمله ی توفان نمی رسد

خوک و ملخ به کِشت وطن حمله ور شدند

سهمی به جیب و کیسه ی دهقان نمی رسد

صدها پلنگ یوسف ما را دریده اند

فرصت به گرگ و حیله ی اخوان نمی رسد

بیچاره بز امیدی ندارد به زنده گی

جو دانه یی ز جانب لغمان نمی رسد

فاضل، سفید گشت چو یعقوب دیده ات

باری عزیز مصر به کنعان نمی رسد