اقرار

عمریست یاد آن بت عیار می کنم

هر دم هوای دیدن دلدار می کنم

تصویر او به لوح دلم نقش ساختم

شب تا به صبح مشق همین کار می کنم

زلف کجش به دست من و او کشان کشان

شوخی به نیش عقرب جرار می کنم

سیم و زرم چو نیست ز اخلاص در رهت

من نقد جان به پای تو ایثار می کنم

تا تهمت جنون بزدایم ز دامنم

تقلید نقش مردم هوشیار می کنم

یاد حبیب و گنج قناعت مرا بس است

کی یاد شاه و شوکت و در بار می کنم

بر تربتم گذر بنما بعد مردنم

آن جا حدیث عشق تو تکرار می کنم

با چشم پر خمار و لب لعل بوسه خواه

کفرم که یاد خانه خمار می کنم

از دوست هر چه جور کشم لذت آور است

مرگم دهد که خدمت اغیار می کنم